Οι καλύτεροι μου φίλοι
Καθόμουν με τους φίλους μου τον Θοδωρή και την Ρένα στο σαλόνι του σπιτιού τους.
Με είχαν καλέσει να καθίσουμε, να χαλαρώσουμε και να πούμε πως περάσαμε τις γιορτές
των Χριστουγέννων. Η Ρένα είχε βγάλει ουίσκι και ξηρούς καρπούς στο τραπεζάκι και είχε
καθίσει απέναντί μου, ενώ ο σύζυγος της ο Θοδωρής καθόταν στην πολυθρόνα στα δεξιά μου.
Αυτή φορούσε μια κοντή μαύρη φούστα και σκούρο καλσόν. Από πάνω μια εφαρμοστή
μπλουζίτσα που τόνιζε τα βυζιά της. Οι ρώγες της διαγράφονταν καθαρά, καθώς ορθώνονταν
αυθάδικα, απαιτώντας να απελευθερωθούν από τα δεσμά τους. Αυτή η γυναίκα με έκανε να
λιώνω από κάβλα. Κατηγορούσα τον εαυτό μου από μέσα μου, λέγοντας ότι δεν είναι καθόλου
σωστό να βλέπω ερωτικά την γυναίκα του καλύτερου μου φίλου.
Έλεγα και ξανάλεγα στον εαυτό μου ότι είναι απλώς μια καλή φίλη και δεν μου επιτρέπεται να
κάνω καμία πονηρή σκέψη για αυτήν. Θα ήταν σαν να πρόδιδα την εμπιστοσύνη τους.
Δεν θα ήθελαν να με ξαναδούν στα μάτια τους.
Δεν θα μπορούσα ποτέ να το επιτρέψω αυτό να συμβεί…
Όμως δεν μπορούσα να ελέγξω το κορμί μου. Ο φουσκωμένος πούτσος μου πίεζε το παντελόνι,
απειλώντας να σκίσει το φερμουάρ και να πεταχτεί έξω τρελαμένος από την λαγνεία. Το χέρι μου
έτρεμε ελαφρά, κάθε φορά που έκανα να πιάσω το ποτήρι με το ποτό. Προσπαθούσα να γυρίσω
τα πόδια μου προς στο πλάι για να κρύψω το φούσκωμα μπροστά στο παντελόνι.
Είχα την απρονοησία να φορέσω ένα λεπτό υφασμάτινο παντελόνι, που δεν μπορεί να κρύψει το
εξόγκωμα ενός καβλωμένου πούτσου. "Γαμώτο, έπρεπε να φορέσω ένα τζιν…" έλεγα μέσα μου…
"Αν χρειαστεί να σηκωθώ τώρα, την πάτησα…"
Η Ρένα μιλούσε άνετα και ευχάριστα όπως πάντα… Έκανα μεγάλη προσπάθεια να παρακολουθήσω
τα όσα έλεγε, αλλά το βλέμμα μου προσπαθούσε να χωθεί ανάμεσα στα μισάνοικτα μπούτια της…
και αγωνιζόταν να διακρίνει κάτι, μέσα στο σκοτεινό τρίγωνο που σχηματιζόταν ανάμεσα στην φούστα
της, που τώρα είχε ανέβει αρκετά ψηλά, και στα μπούτια της που άνοιγαν ελαφρά, αλλά ποτέ αρκετά…
Έβλεπα τις ρώγες της να ανεβοκατεβαίνουν με τον ρυθμό της αναπνοής της και να χορεύουν τρελά
όταν γελούσε... Είχα χάσει τον ειρμό της κουβέντας… αν μου έκαναν κάποια ερώτηση τώρα μπορεί να
γινόμουνα ρεζίλι… Έριξα μια ματιά στον Θοδωρή. Με κοιτούσε στα μάτια και ένα αδιόρατο μειδίαμα
είχε ζωγραφισθεί στα χείλη του. "Ωχ, κάτι έχει καταλάβει…" σκέφθηκα και η καρδιά μου σκίρτησε
από ανησυχία.
Κοίταξα τα πόδια της σαν υπνωτισμένος. Είχε βγάλει το ένα πόδι από το παπούτσι και
έτριβε αργά και φυσικά την πατούσα της, κάνοντας μασάζ με το χέρι της για να την ξεκουράσει.
Κατάπια το σάλιο μου καθώς φαντάστηκα ότι γονατίζω μπροστά της, παίρνω το υπέροχο πόδι της στα
χέρια μου και τρίβω την πατούσα της στο πρόσωπό μου…, και μετά έτσι γονατισμένος μπροστά της
ανοίγω απαλά τα μπούτια της και πλησιάζω το πρόσωπο μου μέσα στην…
"Μα καλά δεν ακούς ?... Πού το έχεις το μυαλό σου ?...". Μου μιλούσε η Ρένα.
"Συγνώμη, φαίνεται ότι αφαιρέθηκα…" είπα,
"Όλο στη δουλειά είναι το μυαλό σου…! , σκέψου και τίποτα άλλο… !", μου είπε δήθεν αυστηρά.
"Εσένα σκέφτομαι και λιώνω…" , ούρλιαξα μέσα μου…
"Έχεις δίκιο,… πρέπει να χαλαρώσω…" ψέλλισα χαμηλόφωνα
Το βλέμμα μου πήγε αμέσως στα υπέροχα χείλη της, που εκείνη την στιγμή σχημάτιζαν εκείνο το γλυκό,
ακαταμάχητο χαμόγελο της, που μου έλυνε τα γόνατα, κάθε φορά που το έβλεπα…
Ξαφνικά εκείνη την στιγμή χτύπησε το τηλέφωνο. Το σήκωσε η Ρένα. Για καλή μου τύχη, ήταν μια φίλη της
που είχαν να τα πούνε καιρό και αφού μας ζήτησε συγνώμη, αποσύρθηκε στην κρεβατοκάμαρα για να
μιλήσουν με την ησυχία τους.
Με κατεβασμένο κεφάλι ρώτησα τον φίλο μου: "θα μπορούσα να πάω στην τουαλέτα?"
Ο Θοδωρής άφησε το ποτήρι του στο τραπεζάκι και είπε με φυσικό ύφος :
"Μα το ρωτάς ? Φυσικά... Ξέρεις που είναι η τουαλέτα…"
…για να προσθέσει αμέσως με πολύ χαμηλή φωνή, σχεδόν ψίθυρο :
"Υπολογίζω ότι θα έχεις περίπου 10 λεπτά στην διάθεσή σου… Θα σου φτάσουν άνετα, πιστεύω…!"
"Γιατί το είπε αυτό… ? Θεέ μου, έχει καταλάβει…" σκέφθηκα σχεδόν πανικόβλητος.
Μπήκα στην τουαλέτα και έκλεισα την πόρτα πίσω μου. Άνοιξα το καλάθι με τα άπλυτα, έψαξα λίγο και
τελικά εντόπισα αυτό που ήθελα: ένα βρώμικο εσώρουχο της Ρένας. Το ξεδίπλωσα και έβαλα την περιοχή
με τους λεκέδες από τα ξεραμένα υγρά του μουνιού της στην μύτη μου, εισπνέοντας με πάθος και μυρίζοντας
την μεθυστική μυρωδιά της, ενώ με το άλλο χέρι κατέβασα το φερμουάρ, άρπαξα την καβλωμένη ψωλή μου
και άρχισα να μαλακίζομαι με μανία. Ένιωθα ότι ήμουν στο παράδεισο, αλλά αυτό δεν κράτησε πολύ…
Ξαφνικά άνοιξε η πόρτα της τουαλέτας. Κόντεψα να πάθω ανακοπή…
"Πάνε όλα, ως εδώ ήταν... Με έπιασαν επ' αυτοφώρω…" σκέφθηκα με απόγνωση...
Γύρισα να αντιμετωπίσω την καταδίκη μου.
Όμως ο Θοδωρής χαμογελούσε πονηρά. Γλίστρησε μέσα, έβαλε το δάκτυλο του μπροστά στα χείλη του και
μου είπε χαμηλόφωνα : "Σσσσ… , μην πεις τίποτα,… μην κάνεις τον παραμικρό θόρυβο,… μιλάει στο τηλέφωνο…"
Γονάτισε μπροστά μου, παραμέρισε το χέρι μου και πήρε την φουσκωμένη ψωλή μου στο στόμα του !
Έκλεισε τα μάτια καθώς ρούφηξε μεμιάς όλα τα υγρά που γυάλιζαν πάνω στο κατακόκκινο πουτσοκέφαλό μου
και άρχισε να τρομπάρει τον πούτσο μου μέσα έξω από το στόμα του. Η αίσθηση ήταν απερίγραπτη…
Συγχρονίζοντας την ελαφριά πίεση των χειλιών του με τις κυκλικές κινήσεις της γλώσσας του στα ευαίσθητα
σημεία γύρω και κάτω από την βάση του πουτσοκέφαλου, έκανε την ψωλή μου να σπαρταράει μέσα στο στόμα του.
Δεν άντεξα πάνω από δύο λεπτά… , όταν ξαφνικά ξεκίνησαν οι συσπάσεις των αρχιδιών μου και της κωλοτρυπίδας
που προμηνύουν την εκσπερμάτιση. Καυτό σπέρμα μπήκε με ορμή στο σωληνάκι της ουρήθρας και το ένιωσα να
ταξιδεύει με ιλιγγιώδη ταχύτητα κατά μήκος της ψωλής μου, και να εξακοντίζεται με καυτές ριπές, βαθιά μέσα στο στόμα του καλύτερου μου φίλου ! Είδα τα μάγουλα του να φουσκώνουν ελαφρά και αμέσως μετά άρχισε
να καταπίνει γρήγορα το ψωλόχυμα που συνέχιζε να εκτοξεύεται από μέσα μου, σε αλλεπάλληλα κύματα. Πρέπει να έχυσα 20 με 25 ρουκέτες καυτού σπέρματος μέσα στην ζεστή κοιλότητα του στόματος του, όταν άρχισε η ψωλή μου σταδιακά να μαλακώνει και να μικραίνει. Ο Θοδωρής την στράγγισε τόσο τέλεια, ρουφώντας μέχρι και την τελευταία σταγόνα, ώστε όταν πιά την έβγαλα από το στόμα του δεν υπήρχε ούτε ίχνος από χύσια επάνω της. Αν την έβλεπε κάποιος τώρα, δεν θα μπορούσε να πιστέψει ότι αυτή η ψωλή έχυσε μια τεράστια ποσότητα σπέρματος, μόλις λίγα δευτερόλεπτα πριν. Δεν λερώσαμε τα ρούχα μας και
δεν έπεσε κάτω ούτε μια σταγόνα. Το μπάνιο της Ρένας παρέμεινε πεντακάθαρο.
Ο Θοδωρής γλίστρησε έξω από την τουαλέτα και πήρε την θέση του στην πολυθρόνα του σαλονιού.
Άκουσα την φωνή της Ρένας από την κρεβατοκάμαρα να αποχαιρετάει την φίλη της στο τηλέφωνο.
Η καρδιά μου χτυπούσε σαν τρελή. Ανέβασα το φερμουάρ του παντελονιού, ίσιωσα τα ρούχα μου,
Και έβαλα το εσώρουχο της Ρένα ακριβώς εκεί που ήταν μέσα στο καλάθι, ώστε να μην υποψιασθεί τίποτα.
Πήρα μια βαθιά ανάσα και άνοιξα την πόρτα της τουαλέτας.
Επέστρεψα στο σαλόνι και ξανακάθισα στην θέση μου. Η Ρένα περιέγραφε με ζωηρή φωνή στον Θοδωρή
το πώς πέρασε η φίλη της…
Κάθισα και προσπάθησα να συνεχίσω όσο πιο ήρεμα μπορούσα το ποτό μου.
Η Ρένα γυρνάει προς το μέρος μου και μου λέει:
"Καλέ, τι έπαθες εσύ ?" .
"Δεν έπαθα τίποτα…", είπα ανήσυχος , "γιατί το λες αυτό…?" .
"Είσαι αναψοκοκκινισμένος !"
"Ααα.. Μπορεί να είναι από το ποτό…" δικαιολογήθηκα.
"Εμ βέβαια, είσαι νηστικός, γι' αυτό…" είπε με σιγουριά η Ρένα,
… για να προσθέσει :
"Ο Θοδωρής δεν πίνει ποτέ, αν δεν βάλει κάτι στο στόμα του…!!!..."
Με είχαν καλέσει να καθίσουμε, να χαλαρώσουμε και να πούμε πως περάσαμε τις γιορτές
των Χριστουγέννων. Η Ρένα είχε βγάλει ουίσκι και ξηρούς καρπούς στο τραπεζάκι και είχε
καθίσει απέναντί μου, ενώ ο σύζυγος της ο Θοδωρής καθόταν στην πολυθρόνα στα δεξιά μου.
Αυτή φορούσε μια κοντή μαύρη φούστα και σκούρο καλσόν. Από πάνω μια εφαρμοστή
μπλουζίτσα που τόνιζε τα βυζιά της. Οι ρώγες της διαγράφονταν καθαρά, καθώς ορθώνονταν
αυθάδικα, απαιτώντας να απελευθερωθούν από τα δεσμά τους. Αυτή η γυναίκα με έκανε να
λιώνω από κάβλα. Κατηγορούσα τον εαυτό μου από μέσα μου, λέγοντας ότι δεν είναι καθόλου
σωστό να βλέπω ερωτικά την γυναίκα του καλύτερου μου φίλου.
Έλεγα και ξανάλεγα στον εαυτό μου ότι είναι απλώς μια καλή φίλη και δεν μου επιτρέπεται να
κάνω καμία πονηρή σκέψη για αυτήν. Θα ήταν σαν να πρόδιδα την εμπιστοσύνη τους.
Δεν θα ήθελαν να με ξαναδούν στα μάτια τους.
Δεν θα μπορούσα ποτέ να το επιτρέψω αυτό να συμβεί…
Όμως δεν μπορούσα να ελέγξω το κορμί μου. Ο φουσκωμένος πούτσος μου πίεζε το παντελόνι,
απειλώντας να σκίσει το φερμουάρ και να πεταχτεί έξω τρελαμένος από την λαγνεία. Το χέρι μου
έτρεμε ελαφρά, κάθε φορά που έκανα να πιάσω το ποτήρι με το ποτό. Προσπαθούσα να γυρίσω
τα πόδια μου προς στο πλάι για να κρύψω το φούσκωμα μπροστά στο παντελόνι.
Είχα την απρονοησία να φορέσω ένα λεπτό υφασμάτινο παντελόνι, που δεν μπορεί να κρύψει το
εξόγκωμα ενός καβλωμένου πούτσου. "Γαμώτο, έπρεπε να φορέσω ένα τζιν…" έλεγα μέσα μου…
"Αν χρειαστεί να σηκωθώ τώρα, την πάτησα…"
Η Ρένα μιλούσε άνετα και ευχάριστα όπως πάντα… Έκανα μεγάλη προσπάθεια να παρακολουθήσω
τα όσα έλεγε, αλλά το βλέμμα μου προσπαθούσε να χωθεί ανάμεσα στα μισάνοικτα μπούτια της…
και αγωνιζόταν να διακρίνει κάτι, μέσα στο σκοτεινό τρίγωνο που σχηματιζόταν ανάμεσα στην φούστα
της, που τώρα είχε ανέβει αρκετά ψηλά, και στα μπούτια της που άνοιγαν ελαφρά, αλλά ποτέ αρκετά…
Έβλεπα τις ρώγες της να ανεβοκατεβαίνουν με τον ρυθμό της αναπνοής της και να χορεύουν τρελά
όταν γελούσε... Είχα χάσει τον ειρμό της κουβέντας… αν μου έκαναν κάποια ερώτηση τώρα μπορεί να
γινόμουνα ρεζίλι… Έριξα μια ματιά στον Θοδωρή. Με κοιτούσε στα μάτια και ένα αδιόρατο μειδίαμα
είχε ζωγραφισθεί στα χείλη του. "Ωχ, κάτι έχει καταλάβει…" σκέφθηκα και η καρδιά μου σκίρτησε
από ανησυχία.
Κοίταξα τα πόδια της σαν υπνωτισμένος. Είχε βγάλει το ένα πόδι από το παπούτσι και
έτριβε αργά και φυσικά την πατούσα της, κάνοντας μασάζ με το χέρι της για να την ξεκουράσει.
Κατάπια το σάλιο μου καθώς φαντάστηκα ότι γονατίζω μπροστά της, παίρνω το υπέροχο πόδι της στα
χέρια μου και τρίβω την πατούσα της στο πρόσωπό μου…, και μετά έτσι γονατισμένος μπροστά της
ανοίγω απαλά τα μπούτια της και πλησιάζω το πρόσωπο μου μέσα στην…
"Μα καλά δεν ακούς ?... Πού το έχεις το μυαλό σου ?...". Μου μιλούσε η Ρένα.
"Συγνώμη, φαίνεται ότι αφαιρέθηκα…" είπα,
"Όλο στη δουλειά είναι το μυαλό σου…! , σκέψου και τίποτα άλλο… !", μου είπε δήθεν αυστηρά.
"Εσένα σκέφτομαι και λιώνω…" , ούρλιαξα μέσα μου…
"Έχεις δίκιο,… πρέπει να χαλαρώσω…" ψέλλισα χαμηλόφωνα
Το βλέμμα μου πήγε αμέσως στα υπέροχα χείλη της, που εκείνη την στιγμή σχημάτιζαν εκείνο το γλυκό,
ακαταμάχητο χαμόγελο της, που μου έλυνε τα γόνατα, κάθε φορά που το έβλεπα…
Ξαφνικά εκείνη την στιγμή χτύπησε το τηλέφωνο. Το σήκωσε η Ρένα. Για καλή μου τύχη, ήταν μια φίλη της
που είχαν να τα πούνε καιρό και αφού μας ζήτησε συγνώμη, αποσύρθηκε στην κρεβατοκάμαρα για να
μιλήσουν με την ησυχία τους.
Με κατεβασμένο κεφάλι ρώτησα τον φίλο μου: "θα μπορούσα να πάω στην τουαλέτα?"
Ο Θοδωρής άφησε το ποτήρι του στο τραπεζάκι και είπε με φυσικό ύφος :
"Μα το ρωτάς ? Φυσικά... Ξέρεις που είναι η τουαλέτα…"
…για να προσθέσει αμέσως με πολύ χαμηλή φωνή, σχεδόν ψίθυρο :
"Υπολογίζω ότι θα έχεις περίπου 10 λεπτά στην διάθεσή σου… Θα σου φτάσουν άνετα, πιστεύω…!"
"Γιατί το είπε αυτό… ? Θεέ μου, έχει καταλάβει…" σκέφθηκα σχεδόν πανικόβλητος.
Μπήκα στην τουαλέτα και έκλεισα την πόρτα πίσω μου. Άνοιξα το καλάθι με τα άπλυτα, έψαξα λίγο και
τελικά εντόπισα αυτό που ήθελα: ένα βρώμικο εσώρουχο της Ρένας. Το ξεδίπλωσα και έβαλα την περιοχή
με τους λεκέδες από τα ξεραμένα υγρά του μουνιού της στην μύτη μου, εισπνέοντας με πάθος και μυρίζοντας
την μεθυστική μυρωδιά της, ενώ με το άλλο χέρι κατέβασα το φερμουάρ, άρπαξα την καβλωμένη ψωλή μου
και άρχισα να μαλακίζομαι με μανία. Ένιωθα ότι ήμουν στο παράδεισο, αλλά αυτό δεν κράτησε πολύ…
Ξαφνικά άνοιξε η πόρτα της τουαλέτας. Κόντεψα να πάθω ανακοπή…
"Πάνε όλα, ως εδώ ήταν... Με έπιασαν επ' αυτοφώρω…" σκέφθηκα με απόγνωση...
Γύρισα να αντιμετωπίσω την καταδίκη μου.
Όμως ο Θοδωρής χαμογελούσε πονηρά. Γλίστρησε μέσα, έβαλε το δάκτυλο του μπροστά στα χείλη του και
μου είπε χαμηλόφωνα : "Σσσσ… , μην πεις τίποτα,… μην κάνεις τον παραμικρό θόρυβο,… μιλάει στο τηλέφωνο…"
Γονάτισε μπροστά μου, παραμέρισε το χέρι μου και πήρε την φουσκωμένη ψωλή μου στο στόμα του !
Έκλεισε τα μάτια καθώς ρούφηξε μεμιάς όλα τα υγρά που γυάλιζαν πάνω στο κατακόκκινο πουτσοκέφαλό μου
και άρχισε να τρομπάρει τον πούτσο μου μέσα έξω από το στόμα του. Η αίσθηση ήταν απερίγραπτη…
Συγχρονίζοντας την ελαφριά πίεση των χειλιών του με τις κυκλικές κινήσεις της γλώσσας του στα ευαίσθητα
σημεία γύρω και κάτω από την βάση του πουτσοκέφαλου, έκανε την ψωλή μου να σπαρταράει μέσα στο στόμα του.
Δεν άντεξα πάνω από δύο λεπτά… , όταν ξαφνικά ξεκίνησαν οι συσπάσεις των αρχιδιών μου και της κωλοτρυπίδας
που προμηνύουν την εκσπερμάτιση. Καυτό σπέρμα μπήκε με ορμή στο σωληνάκι της ουρήθρας και το ένιωσα να
ταξιδεύει με ιλιγγιώδη ταχύτητα κατά μήκος της ψωλής μου, και να εξακοντίζεται με καυτές ριπές, βαθιά μέσα στο στόμα του καλύτερου μου φίλου ! Είδα τα μάγουλα του να φουσκώνουν ελαφρά και αμέσως μετά άρχισε
να καταπίνει γρήγορα το ψωλόχυμα που συνέχιζε να εκτοξεύεται από μέσα μου, σε αλλεπάλληλα κύματα. Πρέπει να έχυσα 20 με 25 ρουκέτες καυτού σπέρματος μέσα στην ζεστή κοιλότητα του στόματος του, όταν άρχισε η ψωλή μου σταδιακά να μαλακώνει και να μικραίνει. Ο Θοδωρής την στράγγισε τόσο τέλεια, ρουφώντας μέχρι και την τελευταία σταγόνα, ώστε όταν πιά την έβγαλα από το στόμα του δεν υπήρχε ούτε ίχνος από χύσια επάνω της. Αν την έβλεπε κάποιος τώρα, δεν θα μπορούσε να πιστέψει ότι αυτή η ψωλή έχυσε μια τεράστια ποσότητα σπέρματος, μόλις λίγα δευτερόλεπτα πριν. Δεν λερώσαμε τα ρούχα μας και
δεν έπεσε κάτω ούτε μια σταγόνα. Το μπάνιο της Ρένας παρέμεινε πεντακάθαρο.
Ο Θοδωρής γλίστρησε έξω από την τουαλέτα και πήρε την θέση του στην πολυθρόνα του σαλονιού.
Άκουσα την φωνή της Ρένας από την κρεβατοκάμαρα να αποχαιρετάει την φίλη της στο τηλέφωνο.
Η καρδιά μου χτυπούσε σαν τρελή. Ανέβασα το φερμουάρ του παντελονιού, ίσιωσα τα ρούχα μου,
Και έβαλα το εσώρουχο της Ρένα ακριβώς εκεί που ήταν μέσα στο καλάθι, ώστε να μην υποψιασθεί τίποτα.
Πήρα μια βαθιά ανάσα και άνοιξα την πόρτα της τουαλέτας.
Επέστρεψα στο σαλόνι και ξανακάθισα στην θέση μου. Η Ρένα περιέγραφε με ζωηρή φωνή στον Θοδωρή
το πώς πέρασε η φίλη της…
Κάθισα και προσπάθησα να συνεχίσω όσο πιο ήρεμα μπορούσα το ποτό μου.
Η Ρένα γυρνάει προς το μέρος μου και μου λέει:
"Καλέ, τι έπαθες εσύ ?" .
"Δεν έπαθα τίποτα…", είπα ανήσυχος , "γιατί το λες αυτό…?" .
"Είσαι αναψοκοκκινισμένος !"
"Ααα.. Μπορεί να είναι από το ποτό…" δικαιολογήθηκα.
"Εμ βέβαια, είσαι νηστικός, γι' αυτό…" είπε με σιγουριά η Ρένα,
… για να προσθέσει :
"Ο Θοδωρής δεν πίνει ποτέ, αν δεν βάλει κάτι στο στόμα του…!!!..."
9 years ago
